แหวนสลิปกันน้ำเป็นอินเทอร์เฟซแบบโรตารี่ที่ใช้กันทั่วไปซึ่งมักใช้ในโอกาสที่ต้องส่งพลังงานสัญญาณข้อมูลและสัญญาณอื่น ๆ เช่นเครื่องจักรอุตสาหกรรมอุปกรณ์การแพทย์กล้องและอื่น ๆ หลักการของมันคล้ายกับแหวนลื่นแบบดั้งเดิม แต่คุณสมบัติกันน้ำและกันน้ำถูกเพิ่มเข้ากับการออกแบบเพื่อปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อมการทำงานที่รุนแรงขึ้น
หลักการของแหวนสลิปกันน้ำส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับหลักการทำงานของแปรงและแหวนสะสม ในวงแหวนลื่นแบบดั้งเดิมแปรงสลิปหน้าสัมผัสและส่งสัญญาณส่งผ่านแรงเสียดทาน แต่การออกแบบดังกล่าวไม่เหมาะสำหรับสภาพแวดล้อมที่เปียกและเต็มไปด้วยฝุ่น เพื่อแก้ปัญหานี้แหวนสลิปกันน้ำใช้โครงสร้างที่ปิดผนึกและในขณะเดียวกันก็ใช้วัสดุและการออกแบบใหม่เพื่อให้มีประสิทธิภาพการกันน้ำที่ดีขึ้น
โครงสร้างของแหวนสลิปกันน้ำโดยทั่วไปประกอบด้วยชิ้นส่วนคงที่และชิ้นส่วนหมุน ส่วนที่คงที่รวมถึงปลอก, อินเทอร์เฟซสายเคเบิลและตัวเชื่อมต่อ ฯลฯ และส่วนที่หมุนได้รวมถึงโรเตอร์แหวนสลิปและแปรง ฯลฯ เมื่อชิ้นส่วนหมุนเริ่มหมุนวงแหวนสะสมจะเริ่มส่งสัญญาณและในเวลาเดียวกัน ช่องว่างระหว่างแปรงและแหวนสะสมจะถูกปิดผนึกเพื่อให้แน่ใจว่าประสิทธิภาพกันน้ำ
ประสิทธิภาพการปิดผนึกของแหวนสลิปสลิปสลิปกันน้ำส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับสองวิธี: ซีลกลและซีลโครงสร้าง ตราประทับเชิงกลส่วนใหญ่ใช้ซีลชนิดสปริงและซีลที่แน่นหนา ฯลฯ ผ่านการกระทำของแรงยืดหยุ่นและก๊าซช่องว่างระหว่างแปรงและวงแหวนสะสมจะถูกปิดผนึกเพื่อให้แน่ใจว่ามีประสิทธิภาพกันน้ำ การปิดผนึกโครงสร้างส่วนใหญ่ใช้วัสดุเช่นแหวนปิดผนึกรูปโอและน้ำมันปิดผนึกเพื่อสร้างชั้นปิดผนึกระหว่างแปรงและแหวนสะสมเพื่อป้องกันการบุกรุกของแสงอาทิตย์เช่นน้ำและฝุ่น
โดยทั่วไปหลักการของแหวนสลิปกันน้ำนั้นขึ้นอยู่กับวงแหวนลื่นแบบดั้งเดิมเพิ่มการออกแบบกันน้ำและกันน้ำในขณะที่ใช้วัสดุใหม่และโครงสร้างการปิดผนึกเพื่อปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อมการทำงานที่รุนแรงขึ้น